W pierwszym dniu tygodnia, wczesnym rankiem, kobiety przyszły do grobu, niosąc wonności, które przygotowały. I zastały kamień odsunięty od grobu. Gdy tam weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa i poczuły się bezradne. Wtedy obok nich stanęli dwaj mężczyźni w błyszczących szatach. Ogarnął je strach i schyliły głowy ku ziemi, a oni powiedzieli do nich: „Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tu! Zmartwychwstał! (Łk 24,1-6a)
Przyjdźcie wszyscy wierni, pokłońmy się świętemu zmartwychwstaniu Chrystusa, oto bowiem przyszła przez krzyż radość dla całego świata. Chwaląc zawsze Pana, opiewamy Jego zmartwychwstanie, bo, dając się ukrzyżować, śmiercią zwyciężył śmierć.O Pascho wielka, o najświętsza, Chryste, Mądrości Boża, i Słowo Boga i Mocy! Daj nam, abyśmy głębiej uczestniczyli w niezachodzącym dniu Twego Królestwa. (z liturgii bizantyjskiej)
„O, zaiste błogosławiona noc, w której się łączy niebo z ziemią, sprawy boskie ze sprawami ludzkimi”.
z Orędzia paschalnego
Nie ma poranka Zmartwychwstania bez Wielkiego Piątku. Nie ma światła paschału bez ciemności nocy. I choć nie jest łatwo wierzyć w Bożą obecność i działanie w świecie, kiedy wręcz namacalnie doświadcza się nieludzkiego zła, choć nie jest łatwo wierzyć w istnienie światła, gdy dookoła panuje mrok, to jednak – jak usłyszeliśmy w tę najważniejszą dla chrześcijan NOC – jest ona błogosławiona. Co więcej, „uświęcająca siła tej nocy oddala zbrodnie, z przewin obmywa, przywraca niewinność upadłym, a radość smutnym, rozprasza nienawiść, usposabia do zgody i ugina potęgi”(z Orędzia paschalnego).
Życzymy każdemu z Was, Waszym rodzinom i bliskim głębokiego doświadczenia tego, że nawet ciemność może być błogosławiona, bo uświęcił ją Ten, który raz na zawsze pokonał zło, grzech i śmierć, Ten, który ma moc uginać potęgi.
„Maryja Niepokalana, która jest wzorem czułości i troski o ludzkość i Kościół, pokazując nam Chrystusa, pokazuje nam Drogę, którą mamy iść. Jak Ona stajemy przed Panem w duchu pokory i ubóstwa, jak ci, którzy niczego nie mają i wszystkiego oczekują od swojego Zbawiciela, świadomi,
że to On prowadzi nasze kroki” (Konst. 13).
Taki tytuł nosił warsztat dla pań, którym w głowie się nie mieści, że złość nie jest zła, a strach nie straszy. I to wszystko do Boga prowadzi! To już druga edycja tego warsztatu i tym razem odbyła się w naszym domu w Warszawie, 6 grudnia bieżącego roku.
Od kilku lat s. Jolanta Hernik RMI współpracuje z seminarium Braci Mniejszych Kapucynów w Krakowie. Dla kleryków przygotowujących się do ślubów wieczystych prowadzi wykłady i warsztaty z antropologii teologicznej. W tym semestrze nastąpiła mała zamiana. Po raz pierwszy i z uwagi na to, że jest jeden kleryk na tym etapie, to „uczeń przyjechał do nauczyciela”, do wspólnoty Sióstr Klaretynek w Warszawie.
Do wszystkich ważnych chwil w życiu i uroczystości staramy się jak najlepiej przygotować. Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny jest patronalną uroczystością naszego Zgromadzenia, a Maryja „jest wielkim znakiem na naszej drodze” w życiu każdej Misjonarki Klaretynki. Dlatego nowennę przed dniem 8. grudnia obchodzimy bardzo uroczyście. Zapraszamy do modlitwy razem z nami.
