Ten jedyny i wyjątkowy czas trwa od Wielkiego Czwartku wieczorem do Niedzieli Zmartwychwstania. Te trzy doby tworzą całość łączącą w sobie największe tajemnice chrześcijaństwa.
Wielki Czwartek Wieczerzy Pańskiej
Wielki Czwartek to pamiątką pozostawienia nam przez Jezusa przykazania miłości i Eucharystii. Chrystus umywa nogi Apostołom, wyraźnie polecając uczniom, żeby czynili to, co On.
A kiedy im umył nogi, przywdział szaty i znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich: «Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie „Nauczycielem” i „Panem”, i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem».
Tego samego wieczoru Jezus odprawił pierwszą w historii Mszę Świętą. Zgodnie z Jego poleceniem, od tamtej pory, do dzisiaj, nieprzerwanie na ołtarzach świata dokonuje się ta bezkrwawa ofiara Chrystusa. Przypomina o tym św. Paweł:
Ja otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy, połamał i rzekł: «To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę!» Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: «Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!»
Wielki Piątek Męki Pańskiej
Wielki Piątek jest dniem męki i śmierci Jezusa Chrystusa. W tym dniu nie odprawia się Mszy Świętej. Ołtarze są obnażone, a tabernakulum jest otwarte. Tego dnia koncentrujemy się na tajemnicy Krzyża.
Nabożeństwo wielkopiątkowe rozpoczyna się Liturgią Słowa, która przywołuje nam o cierpiącym Słudze Pańskim z Księgi Izajasza i przypomina, że Chrystus jako Arcykapłan złożył Bogu najdoskonalszą ofiarę, która zastąpiła wszystkie ofiary Starego Przymierza. Później czyta się lub śpiewa opis Męki Pańskiej z Ewangelii według św. Jana. Po homilii ma miejsce wyjątkowo uroczysta „modlitwa powszechna”, w której wspomina się w dwunastu intencjach wszystkich, których obmyła zbawcza Krew Chrystusa przelana na Krzyżu.
W centrum liturgii wielkopiątkowej jest adoracja Krzyża. Zaczyna się wezwaniem kapłana: „Oto drzewo krzyża, na którym zawisło zbawienie świata”, wierni odpowiadają: „Pójdźmy z pokłonem”.
Liturgię Wielkiego Piątku kończy przeniesienie Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie do tzw. grobu Pańskiego. Tutaj adorujemy Chrystusa i trwamy w ciszy przy Jego grobie.
Wielka Sobota
To dzień ciszy, trwania przy grobie i oczekiwania na zmartwychwstanie. Czuwamy z Maryją, Tą , która nie zwątpiła nawet po śmierci Syna. Tego dnia nie odprawia się Mszy świętej, nie ma też żadnej innej liturgii.
Wigilia Paschalna
Po zachodzie słońca rozpoczyna się najbardziej uroczysta liturgia w całym roku – Wigilia Paschalna.
Składa się z czterech części: liturgii światła, słowa, wody i Eucharystii.
Poświęcenie nowego paschału, zapalenie od niego świec, czytania przeprowadzające nas przez całą historię zbawienia, poświęcenie wody chrzcielnej, odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych, uroczysta liturgia eucharystyczna. W czasie Wigilii Paschalnej wiele się dzieje, jest ona sercem Triduum Paschalnego i całego życia chrześcijańskiego. W czasie tej właśnie liturgii rozbrzmiewa radosne ALLELUJA, którego nie słyszeliśmy od 40 dni. Wigilia Paschalna rozpoczyna świętowanie Uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego.
17 stycznia każdego roku wspominamy dzień narodzin dla nieba czcigodnej Sługi Bożej Matki Marii Antonii Paris. Była kobietą zakochaną w Bogu, która szukała Go bez zmęczenia. Pan poprosił ją, aby założyła „Nowy Zakon”, który będzie żył w jedności z Kościołem i Jego pasterzami, głosząc w ubóstwie Święte Prawo Pana.
Od 14 do 16 stycznia każdego roku przygotowujemy się przez modlitewne triduum do uroczystości Czcigodnej Sługi Bożej Marii Antonii Paris. Choć jest to święto jedynie dla Misjonarek Klaretynek RMI, i nie ma jeszcze takiego wspomnienia w Kościele powszechnym, to wszystkich naszych przyjaciół, współpracowników, dobroczyńców, i wszystkich chętnych, zapraszamy do modlitwy razem z nami! Tegoroczne triduum nosi tytuł: „Kościół pragnie apostolskich mężczyzn i kobiet. Przemiana osobista, wspólnotowa i misyjna”.
Nie byli królami i tak naprawdę nie wiadomo czy było ich trzech… Wiemy natomiast z Ewangelii, że Mędrcy ze Wschodu idąc za znakami i szukając nowonarodzonego Zbawiciela dotarli do Jezusa, Maryi i Józefa. Wspominamy to wydarzenie co roku 6. stycznia. Uroczystość Objawienia Pańskiego jest, obok Wielkanocy, najstarszą uroczystością chrześcijańską. Już w IV wieku odnotowano jej obchody. Nie przez przypadek, właśnie w tym dniu, w sposób szczególny wspominamy misje, misjonarzy i Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci.
