12 marca 1946 roku zmarła w Barcelonie młoda siostra Misjonarka Klaretynka RMI – TERESKA ALBARRACIN PASCUAL. Jako nastolatka powtarzała: „Nie jestem z tego świata! Urodziłam się dla nieba.
Bóg stworzył mnie do wielkich rzeczy”. I miała rację! W krótkim życiu zrobiła wiele dobra, a dzisiaj jako Czcigodna Sługa Boża może być wzorem dla nas wszystkich.
Od 1 do 6 marca bieżącego roku odbywała się w naszej warszawskiej wspólnocie wizyta kanoniczna, którą przeprowadziła s. Amilbia Penagos RMI, wikaria generalna i prefekta do spraw formacji. Każda taka wizyta, odbywająca się zwykle raz na sześć lat, to dla wspólnoty czas zacieśniania więzi ze Zgromadzeniem, a dla sióstr z zarządu generalnego okazja do poznania wspólnot, stylu życia w rożnych krajach, apostolatów i tego, jak realizowany jest charyzmat Matki Paris i Ojca Klareta na całym świecie.
Od niedzieli 1 marca trwa w naszej warszawskiej wspólnocie wizyta kanoniczna i siostrzana s. Amilbii Penagos RMI, wikariuszki generalnej. Tego samego dnia w parafii św. Łucji w Warszawie-Rembertowie odbywała się wizytacja kanoniczna, którą przeprowadził bp Tomasz Sztajerwald.
W Mediolanie Zimowe Igrzyska Olimpijskie, sportowe zmagania i duch walki. Możemy wystartować w równie wspaniałych zawodach nawet bez wyjeżdżania do Włoch! Zapraszamy do „wielkiego triathlonu”!
Maria Antonia París urodziła się w Vallmoll w 1813 roku. W 1841 r. wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Maryi, gdzie pozostała przez dziewięć lat. To właśnie w tym czasie poczuła charyzmatyczne natchnienie do założenia nowego zakonu, opartego na ubóstwie i wierności Ewangelii, na wzór pierwszych apostołów. Z pomocą Antonio María Clareta, arcybiskupa Kuby, skrystalizowała to wezwanie i inspirację w nowym zgromadzeniu, które narodziło się w 1855 r. w Santiago de Cuba, gdzie pierwsza założona wspólnota miała zajmować się potrzebami edukacji kobiet i podnosić ich status w ówczesnym społeczeństwie kubańskim.
W 1859 r. Antonia powróciła do Hiszpanii i założyła pierwsze wspólnoty w Tremp (Lérida), Reus (Tarragona), Carcagente (Walencja) i Vélez-Rubio (Almería).
Zmarła 17 stycznia 1885 roku w otoczeniu sióstr ze wspólnoty w Reus, gdzie jej ciało spoczywa w krypcie kościoła.
Jan Paweł II ogłosił heroiczność jej cnót 23 grudnia 1993 r. i od tego czasu jest uznawana za czcigodną.
Antoni Maria Klaret urodził się w Sallent (Barcelona) w Wigilię 1807 roku, w chrześcijańskiej rodzinie zajmującej się tkactwem. W wieku dwunastu lat jego ojciec zatrudnił go przy rodzinnym krośnie, a później wysłał do Barcelony, aby doskonalił swoje umiejętności w dziedzinie włókiennictwa. Jednak w wieku 22 lat porzucił studia, by wstąpić do seminarium duchownego w Vi. Po przyjęciu święceń kapłańskich został wysłany jako misjonarz apostolski, aby głosić kazania w Katalonii i na całym Półwyspie Apenińskim. Na szczególną uwagę zasługuje jego działalność duszpasterska na Wyspach Kanaryjskich, gdzie do dziś jest pamiętany i czczony.
16 lipca 1849 r. założył w seminarium w Vic Zgromadzenie Misjonarzy Synów Niepokalanego Serca Maryi. Kilka dni później został poinformowany o nominacji na arcybiskupa Kuby. Wkrótce potem osiedlił się na wyspie i przez lata pobytu prowadził aktywną działalność duszpasterską. Wraz z M. Antonią París założył 25 sierpnia 1855 r. Religiosas de María Inmaculada Misioneras Claretianas.
Po mianowaniu go spowiednikiem Izabeli II w 1857 r. powrócił do Madrytu, skąd w 1868 r. uciekł na wygnanie do Francji. Uczestniczył w Soborze Watykańskim I i zmarł w Fontfroide (Francja) 24 października 1870 roku.
Został kanonizowany przez Piusa XII w 1950 roku, a jego szczątki spoczywają obecnie w Vic.
