„Wizyta kanoniczna jest środkiem do ożywienia
zakonno-apostolskiego życia Prowincji i Zgromadzania
oraz ogniwem łączności i znakiem jedności wspólnot między sobą”
(dokumenty Zgromadzenia).
W dniach 10-12 listopada b.r. gościłyśmy w naszej warszawskiej wspólnocie siostry z Rady Prowincjalnej: s. Mayte Garitagoitia Pascual RMI (przełożoną prowincjalną) i s. Marię Ritę Lovecchio RMI (wikarię prowincjalną). Siostry przyjechały zarówno z wizytą siostrzaną jak i przeprowadziły oficjalną Wizytację Kanoniczną wspólnoty. Taka wizytacja, przeprowadzana przynajmniej raz na sześć lat przez przełożoną wyższą, to czas spotkań ze wspólnotą, rozmów indywidualnych, sprawdzenia ksiąg ekonomicznych i z sekretariatu, a przede wszystkim duchowe wsparcie i zapewnienie, że każda wspólnota jest częścią zarówno Prowincji jak i Zgromadzenia i nigdy nie jest pozostawiona sama sobie.
Oficjalną część wizyty rozpoczęłyśmy od adoracji, żeby pamiętać Kto jest w centrum całego naszego życia, powołania i charyzmatu. Zakończyłyśmy uroczystą celebracją opartą na przypowieści o Dobrym Samamarytaninie. Dziękowałyśmy Bogu za Jego nieustanną troskę o każdą Misjonarkę Klaretynkę RMI i o całe Zgromadzenie oraz prosiłyśmy, byśmy na Jego wzór potrafiły pochylać się nad każdym potrzebującym Bożego Słowa, troski i pomocy. Oczywiście nie brakowało też innej modlitwy w tych dniach.
Obraz Dobrego Samarytanina towarzyszył nam w czasie całego spotkania. Zgodnie z dokumentem zakończonej w lipcu XVIII Kapituły Generalnej to właśnie ta ikona, przez następne sześć lat, ma być znakiem przewodnim naszego Zgromadzenia. Skoncentrować się bowiem chcemy na TROSCE. Trosce o własne powołanie, trosce o powszechne braterstwo – począwszy od relacji siostrzanych we własnej wspólnocie, a skończywszy na otwarciu na każdego brata i siostrę niezależnie od koloru skóry, języka, narodowości czy wyznanej wiary oraz na trosce o Ziemię – nasz wspólny dom.
TROSKA zawiera w sobie słuchanie i uważność na potrzeby duchowe, fizyczne i materialne zarówno własne jak i drugiej osoby i całego świata. Jako Misjonarki Klaretynki RMI chcemy realizować tę TROSKĘ uznając własną słabość i złożoność charyzmatu, który zobowiązuje nas do misyjnego stylu życia, do wychodzenia „na peryferie” i do głoszenia Ewangelii wszelkimi możliwymi sposobami. Według stylu życia naszych Założycieli: Marii Antonii Paris i św. Antoniego Marii Klareta.
Jednocześnie wspiera nas i umacnia pewność, że w naśladowaniu Chrystusa na wzór Apostołów nie jesteśmy nigdy ani same, ani najważniejsze. Najważniejszy jest Ten, który nas wezwał i to On pierwszy idzie przed nami. Uczeń idzie zawsze za Mistrzem i z Niego bierze wzór. Jego też pokazuje swoim braciom i siostrom spotkanym na drogach świata.
Naszym zadaniem, jako Misjonarek Klaretynek RMI, jest „czynić innym łatwą drogę do Boga” i sprawiać „aby Bóg był znany i kochany przez wszystkich„.
