Dzisiaj uroczystość świętego Józefa, Oblubieńca Maryi i Opiekuna Pana Jezusa. Zawsze był bliski Matce Paris. Poleciła, aby był On jednym z patronów naszego Zgromadzenia.
Matka Antonia sama opisała jak w czasie budowy domu w Carcagente zabrakło środków na kontynuowanie prac i trzeba było je przerwać. Powiedziała wtedy pracownikom, że nie ma pieniędzy, ale ma wielką ufność w św. Józefa i jego pomoc. Robotnicy (ze śmiechem) odpowiedzieli, że nie będą kontynuować prac, aż św. Józef nie przyniesie im potrzebnych pieniędzy. Po tygodniu, do furty klasztornej zapukał pewien nieznajomy człowiek, wyglądający na biedaka potrzebującego pomocy. Jednak nie prosił o pomoc, a przyniósł małe zawiniątko, które zostawił siostrom i odszedł bez słowa. Matka Antonia zanim jeszcze otworzyła paczuszkę zawołała do sióstr, że to są na pewno pieniądze od św. Józefa. Wielkie było zdumienie wspólnoty, kiedy okazało się, że w środku są pieniądze pozwalające zapłacić wszystkie zaległe faktury za budowę, a nawet kontynuować prace. Maria Antonia natychmiast poszła zapytać rożnych znajomych i dobroczyńców czy ktoś z nich przysłał tę paczkę. Kiedy wszyscy odpowiedzieli, że nie mają z tym nic wspólnego, Matka wróciła do klasztoru i zapisała w księdze ekonomii wspólnoty: „5 kwietnia 1876 rok, 7500 peset otrzymane do od św. Józefa”.
Kiedy potrzebujemy pomocy, kiedy brakuje nam czegokolwiek w codzienności, prośmy św. Józefa o wstawiennictwo. Ten, który troszczył się o wszystko, co było potrzebne Jezusowi i Maryi, dobrze będzie umiał zaradzić i naszym potrzebom!
