Od 1 do 6 marca bieżącego roku odbywała się w naszej warszawskiej wspólnocie wizyta kanoniczna, którą przeprowadziła s. Amilbia Penagos RMI, wikaria generalna i prefekta do spraw formacji. Każda taka wizyta, odbywająca się zwykle raz na sześć lat, to dla wspólnoty czas zacieśniania więzi ze Zgromadzeniem, a dla sióstr z zarządu generalnego okazja do poznania wspólnot, stylu życia w rożnych krajach, apostolatów i tego, jak realizowany jest charyzmat Matki Paris i Ojca Klareta na całym świecie.
Jezus, który dla o swoich uczniów
Oficjalna część wizyty rozpoczęła się od modlitwy z Jezusem Kucharzem. Tym, który po zmartwychwstaniu, widząc zagubienie uczniów, czeka na nich na brzegu i przygotowuje śniadanie.
Uczniowie mieli za sobą całą noc bezowocnej pracy. Mimo starań i znoszenia chłodu nocy i ciemności niczego nie złowili. Jezus czekał na nich przy ciepłym ogniu i z jedzeniem, które zaczął przygotowywać. Wiedział czego potrzebowali w tej konkretnej chwili. Ale też oczekiwał ich współpracy i posłuchania Go. Polecił wypłynąć raz jeszcze i przynieść ryby, których tym razem w sieci znalazło się tak wiele.
Ta modlitwa miała nam przypomnieć, że Jezus troszczy się o nas nieustannie i w detalach. Zawsze przychodzi w odpowiedniej chwili, z tym, czego potrzebujemy. A odpowiedzi na to naszym zadaniem jest troszczyć się również o relacje z Nim, o własne powołanie i siostry ze wspólnoty i Zgromadzenia, a także współpracować w ewangelizacji darami i talentami, którymi Pan nas obdarował.
Wizytacja w czasie wizyty
W czasie wizyt kanonicznych siostry z Rady Generalnej zwykle odwiedzają biskupa miejsca. Tym razem jednak miałyśmy tę radość, że to Biskup odwiedził naszą wspólnotę. Odbywała się bowiem w tm czasie wizytacja kanoniczna parafii św. Łucji, na terenie której mieszkamy.
Łącząc zatem dwa wydarzenia z radością powitałyśmy Księdza Biskupa w naszej wspólnocie. Po wspólnej modlitwie był czas na rozmowę i wzajemne poznanie. S. Amilbia pytała o aktualne wyzwania stojące przed Kościołem w Polsce oraz o formację kapłanów i konsekrowanych w naszej Ojczyźnie. Udzielając odpowiedzi bp Sztajerwald zwrócił uwagę na aktualne przemiany społeczne oraz poszukiwanie nowych form duszpasterstwa.
Po sprawdzeniu naszej zakrystii, paramentów liturgicznych i właściwego przechowywania Najświętszego Sakramentu, Biskup pożegnał się z nami dziękując za gościnę i udzielił nam pasterskiego błogosławieństwa.
Misja, wizja i wartości
W czasie zebrań wspólnoty s. Amilbia przypomniała nam, jaka jest misja naszego Zgromadzenia, jaką wizję mieli nasi założyciele – czcigodna Sługa Boża Maria Antonia Paris i św. Antonii Maria Klaret oraz jakie wartości ludzkie i duchowe powinny być dla nas, jako Misjonarek Klaretynek RMI, najważniejsze.
Każda z sióstr miała możliwość wypowiedzenia również, które z tych wartości nasza wspólnota już realizuje w codzienności, a nad czym trzeba nam pracować, co poprawić i ulepszyć.
Wiele spotkań
Oprócz zebrań wspólnoty s. Amilbia odwiedziła w tych dniach również niektóre z miejsc naszej pracy i apostolatów.
2 marca s. Amilbia RMI wraz z s. Luisą RMI RMI odwiedziły parafialny oddział Caritas, a 3 marca Dyrekcję Krajową Papieskich Dzieł Misyjnych. W rozmowie z Dyrektorem ks. Maciejem Będzińskim s. Amilbia wyraziła wdzięczność za możliwość pracy s. Moniki, w strukturach PDM, ponieważ ten rodzaj zajęcia jest w pełni zgodny z naszym charyzmatem.Ze swojej strony ks. Maciej podziękował, za ponad 10 lat wszechstronnej posługi Siostry Sekretarz PDMD. Przy okazji wizyty na Skwerze Wyszyńskiego siostry odwiedziły również Sanktuarium Miłosierdzia Bożego i św. s. Faustyny.
4 marca s. Amilbia RMI wraz z s. Bogumiłą RMI odwiedziły mieszkańców wspólnoty l’Arche w podwarszawskiej Radości. W tej wspólnocie już długie lata s. Bogumiła posługuje jako asystentka osób niepełnosprawnych. Czas spotkania wypełniony był prostotą, szczerością i serdecznością. A dzięki temu nie istniały bariery językowe.
6 marca, wraz z s. Jolantą RMI s. Amilbia zwiedziła kilka miejsc w centrum Warszawy.
Troska o powołanie
Na zakończenie wizyty kanonicznej zasadziłyśmy drzewo w naszym ogrodzie. s. Amilbia życzyła nam, abyśmy dbały o nasze powołanie tak, jak dba się o przyrodę. Byśmy troszczyły się o nie w cieple relacji z Jezusem, Słońcem wschodzącym z wysoka. Życzyła nam również, aby ta wizyta przyniosła wiele dobrych owoców, podobnie jak zasadzone dzisiaj drzewko.
Na zakończenie s.Amilbia odczytała akta wizyty kanonicznej i, po wspólnej modlitwie, resztę wieczoru spędziłyśmy na uroczystej kolacji dziękując s. Amilbii za te dni spędzone z nami, za jej obecność, ciepło, prostotę, bliskość i wyjątkową zdolność słuchania.
