15 sierpnia 1851 roku, Maria Antonia París i cztery młode kobiety, które tak jak ona chciały żyć i pracować dla Ewangelii, złożyły prywatny ślub, że nigdy się nie rozdzielą. Tak rozpoczęło się duchowe istnienie naszego Zgromadzenia.
Po wystąpieniu z Towarzystwa Maryjnego Antonia i Florentyna zamieszkały w domu dobrze znanego im kanonika Bofarulla. Jego siostrzenica była uczennicą w szkole Towarzystwa Maryjnego i bardzo kochała Marię Antonię. Tam rozpoczęły nowe życie, o które prosił je Pan. Wszystko miały wspólne, a modlitwa i pragnienia apostolskie sprawiały, że w wielkiej jedności oczekiwały wezwania Klareta.
Wkrótce dołączyły się do nich jeszcze trzy młode kobiety. Nadszedł dzień, w którym Antonia uznała, że rzeczywiście są one przygotowane do dzieła, które powierzył im Bóg. Postanowiła wówczas podjąć następny krok w tworzeniu Instytutu. Dokonało się to w katedrze w Tarragonie.
Dnia 15 sierpnia 1851 roku siostry złożyły ślub Jezusowi Chrystusowi. Zobowiązały się w nim do ofiarnego znoszenia wszelkiego trudu i cierpień z miłości do Chrystusa oraz, że pojadą do jakiegokolwiek zakątka świata i nigdy się nie rozdzielą.
„W dniu Wniebowzięcia NMP zebrałam młode kobiety, które miały mi towarzyszyć. Po przyjęciu komunii świętej z wielką pobożnością i przejęciem ofiarowałyśmy się Bogu. Ślubowałyśmy, że jeśli będzie trzeba, przepłyniemy oceany i pójdziemy do jakikolwiek części świata bez podziałów między nami. Ofiarowałyśmy się Bogu do każdej pracy, do jakiej Bóg nas pośle, z miłości do Niego”.
Maria Antonia chciała, aby ślub ten umocnił powołanie jej młodych towarzyszek przez trwanie w jedności i posłuszeństwie, gwarantując im jednocześnie, że nigdy ich nie opuści. Można powiedzieć, że był to moment charyzmatycznego założenia Apostolskiego Instytutu Maryi Niepokalanej (dzisiaj Siostry Maryi Niepokalanej Misjonarki Klaretynki).
Na wezwanie ojca Klareta nie trzeba było długo czekać. Trzy dni po złożeniu ślubu nierozłączności, czyli 18 sierpnia 1851 roku, siostry otrzymały list, napisany 25 marca, w którym arcybiskup Antonii Maria Klaret prosił je, by przybyły na Kubę. To tam, cztery lata później, założone zostanie oficjalnie nasze Zgromadzenie.
Ten dzień w naszym Zgromadzeniu uznawany jest za jego duchowe i charyzmatyczne początki.
Każdej Misjonarce Klaretynce RMI życzymy dzisiaj wierności Słowu Bożemu i duchowi Założycieli!
