Pierwsze dni listopada to Uroczystość Wszystkich Świętych oraz wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych. Ważne, żeby nie mylić tych dwóch wydarzeń.
Uroczystość Wszystkich Świętych – 1 listopada
To dzień radości i świętowania jak każda uroczystość w Kościele!
Usłyszymy w liturgii:
„Dzisiaj Kościół oddaje cześć wszystkim, którzy już weszli do chwały niebieskiej, a wiernym pielgrzymującym na ziemi wskazuje drogę, która ich starszych braci zaprowadziła do świętości. Przypomina nam również prawdę o naszej wspólnocie ze Świętymi, którzy otaczają nas opieką”. (Mszał rzymski)
Dzień ten obchodzony jest w Kościele katolickim od IX wieku, a wyznaczył je na 1 listopada w 837 roku, papież Grzegorz IV. Pamiętamy nie tylko o świętych oficjalnie wyniesionych na ołtarze, ale też o tych wszystkich, którzy znani są tylko Bogu i Jego obecnością cieszą się w wieczności.
Święci są naszymi orędownikami przez Bogiem i pomocnikami w codzienności. Nasi święci patronowie towarzyszą nam każdego dnia i wstawiają się za nami. Dzisiaj ich wspominamy, a zatem każdy z nas obchodzi dzisiaj swoje imieniny!
Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych – 2 listopada
Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych wprowadził opat benedyktynów w Cluny, św. Odylon 998 roku. Bardzo szybko zwyczaj ten przyjął się w całym Kościele. 2 listopada to dzień wspominania naszych bliskich zmarłych, czas szczególnej modlitwy za tych, którzy jeszcze jej potrzebują, ale to również dobra okazja to zatrzymania się w codziennym biegu i zastanowienia nad naszym, osobistym przygotowaniem do kresu życia na ziemi i przejścia do wieczności.
„Uczciwszy triumf tych wiernych, którzy już weszli do nieba, Kościół wspomina wszystkich, którzy w czyśćcu pokutują za swoje grzechy. Aby im przyjść z pomocą, przedstawia Panu Bogu modlitwy i odpusty zyskane przez żyjących,a przede wszystkim ofiarę Chrystusa uobecniającą się w Mszy świętej.
W roku 1915 w czasie wielkiej wojny światowej papież Benedykt XV na prośbę opata-prymasa benedyktynów pozwolił kapłanom całego Kościoła odprawiać w tym dniu trzy Msze święte. Jedną ofiarują według własnej intencji, drugą za wszystkich wiernych zmarłych, a trzecią według intencji papieża”. (Mszał rzymski)
Od 1 do 6 marca bieżącego roku odbywała się w naszej warszawskiej wspólnocie wizyta kanoniczna, którą przeprowadziła s. Amilbia Penagos RMI, wikaria generalna i prefekta do spraw formacji. Każda taka wizyta, odbywająca się zwykle raz na sześć lat, to dla wspólnoty czas zacieśniania więzi ze Zgromadzeniem, a dla sióstr z zarządu generalnego okazja do poznania wspólnot, stylu życia w rożnych krajach, apostolatów i tego, jak realizowany jest charyzmat Matki Paris i Ojca Klareta na całym świecie.
Od niedzieli 1 marca trwa w naszej warszawskiej wspólnocie wizyta kanoniczna i siostrzana s. Amilbii Penagos RMI, wikariuszki generalnej. Tego samego dnia w parafii św. Łucji w Warszawie-Rembertowie odbywała się wizytacja kanoniczna, którą przeprowadził bp Tomasz Sztajerwald.
W Mediolanie Zimowe Igrzyska Olimpijskie, sportowe zmagania i duch walki. Możemy wystartować w równie wspaniałych zawodach nawet bez wyjeżdżania do Włoch! Zapraszamy do „wielkiego triathlonu”!
W 1997 r. Jan Paweł II ustanowił Światowy Dzień Życia Konsekrowanego proponując, aby obchodzony był 2 lutego – w Święto Ofiarowania Pańskiego.
Jak napisał: „Ofiarowanie Jezusa staje się wymowną ikoną całkowitego oddania własnego życia dla tych, którzy powołani są, aby odtworzyć w Kościele i w świecie, poprzez rady ewangeliczne «charakterystyczne przymioty Jezusa, dziewictwo, ubóstwo i posłuszeństwo»” (Vita consecrata 1)
