W aktach Zgromadzenia czytamy:
„27 sierpnia 1855 roku, w wieku 41 lat, siostra Maria Antonia od Świętego Piotra Paris złożyła profesję zakonną na ręce Jego Ekscelencji Antoniego Marii Klareta…”.
Miało to miejsce dwa dni po podpisaniu przez św. Antoniego M. Klareta akt fundacyjnych Zgromadzenia Misjonarek Klaretynek. Śluby zakonne założycielki stały się dopełnieniem tego dzieła w Kościele.
W tradycji Zgromadzenia, od samych początków, bardzo mocno wspominamy i świętujemy ten dzień. Sama Antonia tak wspomina to wydarzenie:
„Kiedy Jego Ekscelencja włożył mi na głowę wianek, poczułam na głowie tak niezwykły ciężar, że aż się pochyliłam, a przecież wianek sam w sobie ważył niewiele, bo był z bardzo delikatnych kwiatów. Kiedy zdziwiłam się tym ogromnym ciężarem Nasz Pan powiedział mi: To jest córko moja ciężar, który nakładam na ciebie dla odnowy mojego Kościoła. I trzy razy Jego Boski Majestat zawołał mnie z wielką czułością: oblubienico moja, dając mi do zrozumienia, że kocha mnie bardzo Przedwieczny Ojciec i Syn i Duch Święty”.
Tę troskę o odnowę Kościoła, a w szczególności kapłanów i osób konsekrowanych, Matka Założycielka przekazała w charyzmacie każdej Misjonarce Klaretynce RMI.
W rocznicę ślubów zakonnych Matki Założycielki swoją profesję zakonną składa wiele Misjonarek Klaretynek RMI na całym świecie. Pokazując tym samym, że klaretyński charyzmat ewangelizacji, umiłowania Słowa Bożego i troski o odnowę Kościoła jest wciąż żywy i aktualny. Bo Pan wciąż powołuje osoby, które „Miłości oddają swoje życie”, a ta „Miłość przynagla je”, by iść i nieść ją wszystkim.
Dziękujemy Panu Bogu za dar powołania każdej siostry, prosząc jednocześnie o dar wierności tej szczególnej Miłości.
