Nie byli królami i tak naprawdę nie wiadomo czy było ich trzech… W niektórych apokryfach lub dawnych pismach spotykamy informację, że czterech, a nawet dziewięciu lub dwunastu. Wiemy natomiast z Ewangelii, że Mędrcy ze Wschodu idąc za znakami i szukając nowonarodzonego Zbawiciela dotarli do Jezusa, Maryi i Józefa. Wspominamy to wydarzenie co roku 6. stycznia. Uroczystość Objawienia Pańskiego jest, obok Wielkanocy, najstarszą uroczystością chrześcijańską. Już w IV wieku odnotowano jej obchody. Nie przez przypadek, właśnie w tym dniu, w sposób szczególny wspominamy misje, misjonarzy i Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci.
Zobaczyli, poznali, uwierzyli, poszli o Nim mówić!
Mędrcy nie należeli do Narodu Wybranego. Nie znali pism i przepowiedni dotyczących Mesjasza. Byli natomiast uczonymi, którzy w księgach i gwiazdach zauważyli, że ma się wydarzyć coś nadzwyczajnego w historii świata. Szukali, pytali, rozpoznawali znaki. Dzięki swojej pokorze, ale też wierze i determinacji znaleźli Dziecię Jezus. Pismo Święte nie mówi nam o tym, czy byli zdziwieni tym, co zobaczyli czy też nie. Mówi natomiast, że na widok zwyczajnej prostej i ubogiej rodziny, młodego małżeństwa i Dziecka, nie tylko nie zwątpili, ale wręcz rozpoznali cel swoich poszukiwań i temu Maleństwu oddali hołd. Odkryli narodziny wielkiego Króla. Rozpoznali w Dziecięciu Zbawiciela.
Zobaczyli, rozpoznali i wyruszyli, aby o Nim świadczyć. Wracając do swoich krain opowiadali spotykanym osobom o narodzeniu Mesjasza. Nieśli Dobrą Nowinę o Chrystusie do narodów, które o Nim nie słyszały. Można powiedzieć, że była to pierwsza działalność misyjna.
Uczniowie-Misjonarze
Byli nimi Trzej Mędrcy, jesteśmy nimi i my! Uczeń słucha, poznaje. Misjonarz głosi, najczęściej przykładem życia, czasem też słowami. Misja Mędrców to również nasza misja!
Oni rozpoznali Zbawiciela w… NIEMOWLĘCIU. Potrafili zobaczy rzeczywistość, która była widoczna jedynie dla serca, a niewidoczna była oczom. Zobaczyli, rozpoznali i wyruszyli, aby o Nim świadczyć. To jest nasze chrześcijańskie powołanie: ZOBACZYĆ ile dobra dzieje się wokół nas, ROZPOZNAĆ w tym Bożą obecność i Boże działanie, GŁOSIĆ wszystkim i każdemu wielkie dzieła Boże.
Przypatrując się postawie Mędrców możemy nauczyć się dzisiaj wielu rzeczy. Tego, że:
- ten, kto spotka żywego i prawdziwego Boga i spotka się z Nim osobiście, nie może nie mówić o Nim innym. Świadectwo wiary i ewangelizacja wypływają z serca pełnego Miłości Boga i są owocem Bożej bliskości.
- mądrość, rozum, nauka i szczere poszukiwanie, nie tylko nie oddalają nas od wiary, duchowości i Pana Boga, a wręcz mogą do Niego prowadzić;
- warto mieć oczy, uszy i serca otwarte na Boże znaki i Boże działanie. Często nie wygląda ono tak, jak nam by się mogło wydawać lub jak byśmy się tego spodziewali.
Światowy Misyjny Dzień Dzieci
Uroczystość Objawienia Pańskiego to również dzień pomocy misjom i misjonarzom, a szczególnie dzieciom świata. To ŚWIATOWY DZIEŃ MISYJNY DZIECI, ustanowiony w 1950 roku przez papieża Piusa XII i pierwszy raz obchodzony 6 stycznia 1951 roku oraz święto patronalne Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci.
Dzieci są jak Pan Jezus w Betlejem… Nie głoszą nauk, nie czynią cudów, nie kierują losami świata, ale po prostu SĄ. Swoim świadectwem radości wiary, zainteresowania braćmi i siostrami na całym świecie głoszą Ewangelię, czyli pokazują Bożą miłość.
Dzieciaki z Ognisk Misyjnych są przedłużeniem rąk Ojca Świętego w dziele ewangelizacji i pomocy swoim rówieśnikom. Tak jak gwiazda prowadziła Mędrców do Jezusa, tak dzieci prowadzą do Niego swoich rówieśników i swoje rodziny. Jak Mędrcy opowiadali i świadczyli o Jezusie Zbawicielu, tak czynią to misjonarze, w każdym wieku i na całym świecie.
Módlmy się dzisiaj szczególnie za dzieci świata, za misjonarzy i za wszystkich zaangażowanych w działalność Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci, do których s. Monika Juszka RMI, sekretarz krajowa PDMD kieruje swoje pozdrowienia i życzenia:
