Maryja, Królowa Polski, od wieków zajmuje szczególne miejsce w sercach naszego narodu. Jest symbolem nadziei, opieki i jedności – obecna zarówno w chwilach triumfu, jak i w najtrudniejszych momentach naszej historii. Jej królewskie wstawiennictwo przypomina nam o sile wiary, pokory i zawierzenia.
„Trzeba usłyszeć echo życia całego narodu w Sercu jego Matki i Królowej”.
(Homilia Jana Pawła II z 4 czerwca 1979)
Trzeciego maja obchodzimy w Polsce święto narodowe i religijne. Od wieków przecież losy naszego kraju ściśle wiązały się z dziejami Kościoła. Szczególnie Matka Boża odgrywała ważną rolę w kształtowaniu się ducha patriotycznego i religijnego Narodu. Zawsze czuwała nad nami, zarówno w latach spokojnych jak i w trudnych chwilach. Nie opuściła nas podczas „potopu szwedzkiego”, w czasach zaborów, powstań i wojen. To właśnie Ona dodawała sił całemu Narodowi, jednoczyła go, zagrzewała do walki, jednocześnie wzywając do modlitwy. Jesteśmy Jej za to bardzo wdzięczni.
Dzisiejsze święto jest szczególną okazją, by podziękować Matce Bożej, za okazaną pomoc i liczne łaski.
Teksty liturgiczne uroczystości NMP Królowej Polski podkreślają macierzyńską opiekę Maryi. Stojąc pod krzyżem Jezusa Maryja otrzymała w darze wszystkich ludzi jako jej dzieci. Jako Królowa nieba i ziemi otacza swoją macierzyńską opieką także naród polski, który wybrał ją sobie i czci jako Królową.
Ta wytrwała miłość i modlitwy Polaków sprawiły, że sama Maryja wyznała, że chce by ja czczono jako Królową Polski (objawienie włoskiemu jezuicie, o. Juliuszowi Mancinellemu w Neapolu, 14 sierpnia 1608 roku.)
Wybór Maryi na Królową jest bardzo zobowiązujący. W jej uroczystość prośmy Boga, abyśmy tak jak Ona stawali się darem dla Niego i napełnieni łaską Bożą coraz głębiej uczestniczyli w tajemnicy zbawienia. Tylko w ten sposób możemy odziedziczyć życie wieczne i na zawsze przebywać w chwale Boga Ojca wraz z Maryją naszą Matką i Królową.
