Przyszła na świat w bardzo trudnych czasach, podczas zawieruchy wojny domowej w Hiszpanii… dokładnie 28 czerwca 1813 roku w Vallmoll, małej katalońskiej miejscowości odległej o 15 km od Tarragony, gdzie schroniła się jej owdowiała matka….
Z obawy o życie maleńkiej Antonii, już następnego dnia, 29 czerwca, w Uroczystość Apostołów Piotra i Pawła, została ochrzczona w kościele parafialnym.
To właśnie ona, 42 lata później, wraz ze św. Antonim Marią Klaretem, dała początek Zgromadzeniu Sióstr Maryi Niepokalanej Misjonarek Klaretynek.
Na przestrzeni całej Historii Zbawienia, Bóg na różne sposoby przemawiał do ludzi dając im się poznać (por. Hbr 1,1). Każde z tych Bożych „słów” pobudzało słuchającego do konkretnej odpowiedzi: zmiany spojrzenia na rzeczywistość, zmiany pojmowania Boga…. do zmiany sposobu życia. Zawsze była to jednak odpowiedź na jedyne Słowo, jakim jest Jezus Chrystus.
Maria Antonia París jest jedną z tych osób, które dały się porwać Bożej miłości. Idąc śladami jej życia odkrywamy, że jej postrzeganie rzeczywistości nie pochodzi od niej samej, ale od Boga i z wielkiej wolności ducha. To pozwoliło jej stawiać czoła wszelkim trudnościom i wyznać: „im wyraźniej kontempluję dzieła Pana, tym bardziej odkrywam ślepotę ludzi” (PR 53).
Na odkrycie powołania zakonnego Antonii wpłynęły misje ludowe głoszone przez franciszkanów w Tarragonie. Wstąpiła, jako postulantka do Towarzystwa Maryjnego, w 1841 roku. Pozostała nią aż dziewięć lat, gdyż ówczesne prawo cywilne Hiszpanii, zakazywało zakonom przyjmowania nowicjuszek i składania profesji zakonnej.
W 1842 roku otrzymała pierwsze charyzmatyczne natchnienie, zwane “Wizją Początkową”– Pan Jezus dał jej do zrozumienia, że ma założyć Nowy zakon, ale nowy nie w doktrynie tylko w praktyce, oparty na ubóstwie i wierności Ewangelii, która miała być fundamentem nowych apostołów.
W 1850 roku poznała Antoniego Marię Klareta, kapłana i misjonarza wielkiego ducha oraz działania, który odwiedzał wtedy Tarragonę. Wyjawiła mu otrzymane natchnienie do założenia nowego zakonu. W tym samym roku Ojciec Klaret został mianowany biskupem Santiago na Kubie.
W 1852 Maria Antonia Paris, wraz z czterema towarzyszkami, odpowiadając na zaproszenie Antoniego Marii Klareta, rozpoczęła przeprawę przez Atlantyk w kierunku Kuby, aby zająć się wychowaniem dziewcząt na tej wyspie i zadbać o godność kobiety w środowisku kubańskim.
Siostry kierowały się główną myślą nowo założonej wspólnoty: „żyć z wiernością radami ewangelicznymi i pracować nauczając całe stworzenie prawa Bożego”. Z czasem dołączyły do nich nowe dziewczęta.
Maria Antonia Paris i o. Klaret byli przekonani, że Kościół powinien odnawiać się, żyjąc na wzór Chrystusa i Jego uczniów w ubóstwie i wierności Ewangelii.
Zgromadzenie zostało założone 25 sierpnia 1855 przyjmując nazwę Instytut Apostolski Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, która z czasem zmieniła się na Siostry Maryi Niepokalanej Misjonarki Klaretynki.
W 1859 roku Maria Antonia wróciła do Hiszpanii i na przestrzeni lat założyła kolejne wspólnoty: w Tremp (Lérida), Reus (Tarragona), Carcaixent (Valencia) i Vélez-Rubio (Almería).
Zmarła w opinii świętości w Reus , 17 stycznia 1885 roku otoczona siostrami ze wspólnoty. Jej ciało zostało złożone w krypcie klasztornego kościoła, gdzie spoczywa do dzisiaj.
Jan Paweł II ogłosił heroiczność jej cnót 23 grudnia 1993 roku i od tej pory uważana jest za Czcigodną Służebnicę Bożą.
Gdyby nie było Marii Antonii Paris i jej odpowiedzi na Boże wezwanie, nie byłoby Misjonarek Klaretynek RMI. Panu Bogu niech będą zatem dzięki za jej życie. Za jej wstawiennictwem polecamy wszystkich, którzy proszą nas o modlitwę. Jednocześnie prosimy Pana Boga- Dawcę wszelkich łask, żebyśmy jako Misjonarki Klaretynki RMI potrafiły żyć wiernie charyzmatem zostawionym nam przez Założycielkę.
