Te słowa z Konstytucji Zgromadzenia przyświecały w lipcu ubiegłego roku Kapitule Prowincjalnej, a od 21 do 23 lutego bieżącego roku również spotkaniu warszawskiej wspólnoty z siostrami z Rady Prowincjalnej.
Siostry Bertha Banegas RMI i Stefania Vannozzi RMI przyjechały by, aby spędzić nieco czasu z siostrami w Warszawie, lepiej się poznać oraz przedstawić i przypomnieć założenia i linie działania Kapituły Prowincjalnej na kolejne sześć lat życia Prowincji.
Zebranie rozpoczęło się od modlitewnej dynamiki odwołującej się do logotypu ostatnich Kapituł zarówno generalnej jak i prowincjalnej. Odtwarzając je miałyśmy czas na spokojne przypominanie sobie osób i wydarzeń, za które szczególnie Panu Bogu dziękowałyśmy.
LOGO przełożone na życie
Na nowo uświadomiłyśmy sobie, że wszystko zaczyna się w sercu Boga, wszystko wypływa z Jego miłości. Istnienie Zgromadzenia, Prowincji, nasze życie i powołanie – to wszystko Boże dary.
Bóg troszczy się o nas w każdej sytuacji i w najdrobniejszych szczegółach. Ważne jest, abyśmy my pozwoliły Mu się o nas troszczyć.
Żółty kolor wychodzący bezpośrednio z serca Boga oznacza wspólnotę, tę najbliższą, lokalną. Układając imiona sióstr ze wspólnoty wspomniałyśmy również inne siostry, które wraz z nami tę wspólnotę budowały w przeszłości. Zastanawiałyśmy się jak troszczyć się o siostry ze wspólnoty i pozwolić, by one troszczyły się o nas.
Niebieski kolor to wspólnota rozszerzona na całą Prowincję i Zgromadzenie. Wspomniałyśmy w modlitwie wszystkie wspólnoty prowincji, nasze apostolaty i osoby, które spotykałyśmy i spotykamy realizując naszą codzienną misję w tak wielu rożnych miejscach i posługach. Przywoływałyśmy na myśl konkretne imiona i twarze tych, z którymi każdego dnia wspólnie idziemy do nieba. Odkrywałyśmy jak obecność tych osób nam pomaga, w jaki sposób się o nas troszczą i jak my możemy troszczyć się o spotkanych ludzi.
Zielony kolor, to kolor natury i przyrody. Przypomniał nam, że jesteśmy częścią Ziemi – naszego wspólnego domu. Cała natura i przyroda troszczą się o nas na wiele sposób. Dziękując za to prosiłyśmy również, żebyśmy i my, troszczyły się o cały świat.
Rzeczywistość wspólnoty
Na kolejnym spotkaniu wspólnie odkrywałyśmy jaka jest rzeczywistość naszej wspólnoty. Co wyróżnia ją od innych wspólnot Prowincji. Co jest jest jej cechą charakterystyczną. Opowiedziałyśmy sobie wzajemnie o naszej codziennej pracy, o tym, co robimy. Pamiętałyśmy jednak, że mimo tak wielu różnych apostolatów, które realizujemy, misja jest wspólna i zawsze tylko jedna – jest nią EWANGELIZACJA.
Czas bycia razem
W niedzielę modliłyśmy się na Mszy Świętej w katedrze św. Floriana razem z młodzieżą z Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia, a później udało się zwiedzić historyczną część Warszawy. Pogoda była piękna, mimo, że siostry zdziwiły się nieco widząc lód na brzegach Wisły 🙂
Cieszymy się bardzo z tych kilku dni spotkania i żałujemy, że siostry nie mogły zostać z nami dłużej. Mamy nadzieję, że niedługo znów przyjadą do Polski.
