„Wszystko zaczęło się pewnej cichej nocy, kiedy Maria Antonia Paris, kobieta pragnąca służyć Bogu, klęcząc przed Ukrzyżowanym Chrystusem, płakała z powodu prześladowań jakich Kościół doświadczał w jej ojczyźnie. Nie miała w rękach żadnych planów, tylko jedno pytanie w sercu: «Panie, czego ode mnie oczekujesz?».
A Chrystus odpowiedział jej, pokazując, że Kościół nie potrzebuje nowej Ewangelii, lecz nowych serc zdolnych żyć nią w całej jej prawdzie.
To wezwanie sprawiło, że w dniu Wniebowzięcia, 15 sierpnia 1851 roku, Antonia Paris wraz z czterema kobietami, które dzieliły to samo powołanie, złożyły na ołtarzu Boga swoje życie.
Bez map, bez pewności i nie wiedząc, dokąd je Bóg poprowadzi, obiecały przemierzać morza, pozostawać zawsze zjednoczone, aby szukać wyłącznie woli Pana Boga.
Tak narodziło się dzieło niewielkie w oczach świata, ale ogromne w sercu Boga: wspólnota powołana, aby przypominać Kościołowi, że prawdziwa odnowa zaczyna się, gdy ktoś odważy się żyć Ewangelią bez zastrzeżeń.
Módlmy się, aby Misjonarki Klaretynki żyły zgodnie z otrzymanym powołaniem.
